Kolhorn in 1645, 20 jaar voordat onze stamvader Pieter Adriaensz. Kock is geboren.
Een klein dorp met ongeveer 50 huizen. Kolhorn betekend spook-hoek (col=spook, horn=uitspringend deel van het land in zee).
Van Kolhorn zijn gegevens bekend die terug gaan tot 1288.
De eerste melding van bewoning dateert van 1514 tot 1844 lag het dorp ‘Colhorn’ aan de Zuiderzee.
De bevolking werkte dan ook voornamelijk in de visserij en vrachtvaart.
Dit laatste was veruit de belangrijkste bestaansbron.
De Kolhorner schippers voeren naar de rede van Texel, waar zij in de 17e en 18e eeuw goederen overnamen uit de Oost Indië schepen.
Zij gebruikte daarvoor kleine overslagschepen waarmee ze o.a. naar Amsterdam konden varen zonder hinder te ondervinden van de ondiepte bij Pampus.
Soms sloegen zij de vrachten op in Kolhorn om het later met grote winst te verkopen.
Mede hierdoor groeide Kolhorn gestaag.
Daar kwam plotseling een voorlopig einde aan toen op 15 september 1788 een enorme brand in een deel van het dorp verwoeste.
De Laurenskerk werd in 1792 herbouwd.

Simon Kok is geboren op donderdag 9 augustus 1798, zoon van Cornelis Kok en Trijntje Bakker.
Rond de geboorte van zijn zoon Simon maakt vader Cornelis deze prent van Kolhorn.
Na 1800, wanneer er weinig brood meer te verdienen valt in de vrachtvaart stappen de Kokken in grote getalen over op ambachtelijke beroepen en in de land- en tuinbouw.
Ze zijn dan niet langer gebonden aan Kolhorn en zwermen langzamerhand uit over de kop van Noord-Holland.

Simon Kok trouwde, 15 oktober 1868 in Hensbroek met Cornelia Buijs (2e huwelijk).
Simon (zoon van Simon Kok en Elisabeth Berger) is geboren op dinsdag 11 juni 1833 in Hensbroek.
Simon was arbeider, marskramer en winkelier in de Wogmeer.
Kijk hiernaast om te zien hoe Hensbroek en de Wogmeer er op het moment van trouwen ongeveer uitzagen.

Tot 4 jaar na het overlijden van Simon Kok stond in Nibbixwoud korenmolen de Vriendschap nog fier overeind.
In 1968, bij windstil weer, is deze molen plotseling in elkaar gestort.